GP Μonaco – Τεχνικές σημειώσεις ελαστικών

Μέχρι στιγμής, δεν έχουν υπάρξει περίοδοι αυτοκινήτου ασφαλείας κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2013. Τα στενά όρια του Μονακό, με τις ατελείωτες μπαριέρες και τις ελάχιστες εξόδους διαφυγής σημαίνουν ότι αυτό στατιστικά είναι πιθανό να αλλάξει. Μαζί με τη Σιγκαπούρη, την Κορέα και τον Καναδά, το Μονακό έχει μία από τις υψηλότερες πιθανότητες ανάπτυξης αυτοκινήτου ασφαλείας όλο το χρόνο, σε περίπου 80%. Αυτό θα έχει σαφώς μια βαθιά επίδραση στην στρατηγική αγώνα.

Το top 10 που τερμάτισε τον αγώνα του περασμένου έτους όλοι είχαν μια ενιαία στρατηγική, σταματώντας περίπου στο 30ο γύρο. Όλοι εκτός από δύο από αυτούς ξεκίνησαν τον αγώνα με supersoft ελαστικά και στη συνέχεια άλλαξαν στο μαλακό.

Η πίστα του Monte Carlo έχει έναν αριθμό ρεκόρ στα «λιγότερα» – καθώς επίσης το ότι είναι η πιο αργή πίστα του έτους, η επιφάνεια της επίσης είναι η λιγότερο τραχυά από όλη τη σεζόν.

Τεχνικές σημειώσεις ελαστικών:

Το Μονακό είναι ιδιαίτερα επίπονο στα φρένα. Αυτό μεταδίδει τη θερμότητα στα ελαστικά, με το οποίο αυξάνει την πίεση που τίθεται στην δομή του ελαστικού. Μπαίνοντας στην Sainte Devote, για παράδειγμα, τα αυτοκίνητα μειώνουν 160kph σε μόλις 100 μέτρα. Στα ελαστικά επίσης τίθενται εξαιρετικά μεγάλες απαιτήσεις στο συγκρότημα της πισίνας, όπου περνούν τα κερμπ με περισσότερα από 200kph και έχουν πλευρικές δυνάμεις των 3,65 g.

Ο οδηγός δίνει πάνω από 130 σημαντικά δεδομένα διεύθυνσης κατά τη διάρκεια κάθε γύρου στο Grand Prix του Μονακό, αλλάζοντας ταχύτητα, κατά μέσο όρο κάθε 50 μέτρα. Όλες αυτές οι ενέργειες ταλαιπωρούν τα ελαστικά εξαιρετικά.

Η φουρκέτα Loews είναι η πιο αργή στροφή της σεζόν, με μόλις 47kph. Λόγω της χαμηλής ταχύτητας δεν υπάρχει αεροδυναμική κάθετη δύναμη, έτσι ώστε το πλήρης γύρισμα του τιμονιού σημαίνει ότι το μπροστινό δεξί ελαστικό-κάνει όλη τη δουλειά, όταν πρόκειται για αλλαγή κατεύθυνσης.

Πηγή :f1fan.gr