Ayrton Senna και Ferrari

Είναι γνωστό σε όλους που ασχολούνται με τη Formula 1, ότι ο αείμνηστος Ayrton Senna ποτέ δεν οδήγησε για την Ιταλική ομάδα. Παρ” όλ” αυτά, και όπως διηγείται παρακάτω ο Cesare Fiorio, η Ferrari έφτασε πολύ κοντά στο να συνεργαστούν οι δύο αστέρες στον χώρο της Formula 1. Αν γινόταν κάτι τέτοιο η ιστορία της Formula 1 θα ήταν πολύ πιο διαφορετική. Και να η όλη ιστορία..

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 1990. Η ομάδα της Ferrari συνέρχεται σιγά σιγά από τα πανηγύρια της κατάκτησης της 100ης νίκης της σε αγώνα Grand Prix. Την προηγούμενη μέρα στο Γαλλικό GP ο Alain Prost πέτυχε μια νίκη που θα σηματοδοτούσε την ανάκαμψη της ομάδας μέσα στη σεζόν. Ήταν η 3η νίκη του Γάλλου με Ferrari το 1990, πρώτη του χρονιά στην ομάδα. Το Ιταλικό μονοθέσιο ήταν η ξεχωριστή 641, το πρώτο και μοναδικό με ημιαυτόματο κιβώτιο, με τους ελέγχους των κυριότερων λειτουργιών στο τιμόνι και τον V12 που μπορούσε να αντικρίσει στα ίσα τον V10 της Honda.

Για την αναγέννηση της Ferrari, κύριος υπεύθυνος ήταν ο Cesare Fiorio, o sporting director της ομάδας, που κατάφερε να την κάνει να ορθοποδήσει μετά τον θάνατο του Enzo Ferrari και να την φέρει σε τροχιά πρωταθλήματος μετά από 4 χρόνια φτωχών αποτελεσμάτων.

Εκείνο το πρωί η διοίκηση της ομάδας έλαβε ένα fax. Από την άτακτη γραφή φαινόταν, ότι ο αποστολέας είχε χρησιμοποιήσει φορητή συσκευή, αλλά η υπογραφή του στο κάτω μέρος ήταν πασίγνωστη και καταφανής. Ayrton da Silva Senna.

Ο πρωταθλητής των δύο προηγούμενων ετών έγραφε στο fax, ότι ήταν πρόθυμος να προσφέρει τις υπηρεσίες του για την ομάδα του Maranello. Αυτό θα ήταν πράγματι το μεγαλύτερο νέο στον χώρο της F1 για χρόνια. Είχαν προηγηθεί όμως πολλά που πρέπει να δούμε.

Το 1989 η Ferrari αποφάσισε να οδεύσει προς την κορυφή της F1 και κύριος σκοπός ήταν να φέρει τους πιο δυνατούς οδηγούς και μηχανικούς, με άλλα λόγια να δημιουργήσει την υπέρ-ομάδα. Την σεζόν του 1989 στη Ferrari βρισκόταν ήδη ένα αξιόλογο group μηχανικών και δύο οδηγοί, μεγάλα ονόματα. O Nigel Mansell και ο Gerhard Berger. Στην McLaren, όμως, βρισκόταν αναμφισβήτητα οι δύο κορυφαίοι εκείνης της εποχής. Ο Alain Prost και ο Ayrton Senna.

Λίγες εβδομάδες μετά το διορισμό του, ο Fiorio έπεισε εύκολα τον τότε πρόεδρο της Ferrari, Piero Fusaro να τον χρηματοδοτήσει για την πραγματοποίηση των σκοπών του.

Πρώτος στόχος ήταν ο Alain Prost, που φαινόταν πιο ευκολόπιστος. Αυτό, γιατί οι σχέσεις του με την ομάδα της McLaren είχαν αρχίσει να φθίνουν και να περνάνε κρίση. Ο Ayrton Senna μονοπωλούσε το ενδιαφέρον της ομάδας τόσο μέσα, όσο και έξω από τις πίστες. O Γάλλος εύκολα πείστηκε και δήλωσε στο Paul Ricard το 1989, ότι θα οδηγεί την επόμενη χρονιά για την Ιταλική ομάδα. Το πρώτο μέρος του σχεδίου είχε επιτευχθεί..

Οι διαπραγματεύσεις με τον Senna όμως ήταν πιο δύσκολες. Παρ” όλο που έδειχνε ενδιαφέρον να αγωνιστεί στη Ferrari, δεν μπορούσε να σπάσει το συμβόλαιό του με την ομάδα του Ron Dennis ως το τέλος του 1990.

Η φόρμα της Ιταλικής ομάδας πριν τα μέσα της σεζόν του 1990 δεν έδειχνε ότι συγκινούσε ιδιαίτερα τον Βραζιλιάνο. Η θέση του στην McLaren ήταν σίγουρη μέχρι και την Αυστραλία. Όσο για τη Ferrari, το 1990 έδωσε πλέον την «δεύτερη θέση» οδηγού στον Nigel Mansell, αγαπητό στο Ιταλικό κοινό μετά τις εμφανίσεις του «Il Leone» την προηγούμενη σεζόν.

Αν και ο μαχητικότατος Mansell με τον 3 φορές πρωταθλητή Prost φαινόταν καλή συνταγή για την κατάκτηση των πρωταθλημάτων ο Fiorio δεν είχε εγκαταλείψει τα σχέδια του για τον Senna. Ο Senna, όπως είπε ο Fiorio, δεν ήταν ασυγκίνητος στο θρύλο και στο όνομα Ferrari και έδειχνε ενδιαφέρον στο να οδηγήσει για την Ιταλική ομάδα το 1991.

Περισσότερα Εδώ

Πηγή : onsportnews.com